Wielu starszym dorosłym brakuje środków na utrzymanie aktywnych ról w społeczeństwie. Po stronie odwróconej, niektórzy starsi mogą nalegać na kontynuowanie w późnym życiu czynności stanowiących zagrożenie dla siebie i innych, takich jak jazda nocą z niską ostrością wzroku lub wykonywanie prac konserwacyjnych w domu podczas wspinania się z ciężko stawowymi kolanami. W ten sposób zaprzeczają oni swoim ograniczeniom i angażują się w niebezpieczne zachowania[36].

Rehabilitacja a teoria wyłączenia

Teoria wycofania została opracowana przez Cumming’a i Henry’ego. Zgodnie z tą teorią starsi dorośli i społeczeństwo angażują się we wzajemną separację. Przykładem wzajemnego oddzielenia jest emerytura od siły roboczej. Kluczowym założeniem tej teorii jest, że starsi dorośli tracą „ego-energię” i stają się coraz bardziej samo-absorbowani. Ponadto wycofanie się z życia społecznego prowadzi do wyższego morale utrzymania niż w przypadku, gdy starsze osoby starsze starają się utrzymać zaangażowanie społeczne. Teoria ta jest ostro krytykowana za klauzulę ucieczki, a mianowicie za to, że starsi dorośli, którzy pozostają zaangażowani w życie społeczne, są nieudanymi osobami przystosowującymi się do starości.

Stopniowe wycofywanie się ze społeczeństwa i relacji międzyludzkich zachowuje równowagę społeczną i promuje refleksję nad sobą wśród starszych, którzy są uwolnieni od ról społecznych. Zapewnia on uporządkowane środki przekazywania wiedzy, kapitału i energii z pokolenia starszego do młodzieży. Umożliwia ona społeczeństwu dalsze funkcjonowanie po śmierci cennych starszych członków.

Rehabilitacja MD Care

Rehabilitacja a teoria działalności

Teoria ciągłości jest pojęciem nieuchwytnym. Z jednej strony, wykazanie ciągłości może oznaczać pozostanie tym samym, być jednorodnym, jednorodnym, niezmiennym, a nawet pokornym. To statyczne spojrzenie na ciągłość nie ma zbyt wielkiego zastosowania w przypadku starzenia się ludzi. Z drugiej strony, dynamiczne spojrzenie na ciągłość zaczyna się od idei struktury podstawowej, która trwa przez pewien czas, ale pozwala na szereg zmian w kontekście, jaki zapewnia struktura podstawowa.

Podstawowa struktura jest spójna: ma uporządkowaną lub logiczną relację części, która jest rozpoznawalna jako unikalna i pozwala nam odróżnić tę strukturę od innych. Wraz z wprowadzeniem pojęcia czasu, idee takie jak kierunek, sekwencja, rozwój postaci i linia opowieści wchodzą w pojęcie ciągłości, tak jak jest ono stosowane do ewolucji człowieka. W teorii tej opracowano i zastosowano dynamiczną koncepcję ciągłości w odniesieniu do kwestii adaptacji do normalnego starzenia się.

Główną przesłanką teorii ciągłości jest to, że dokonując wyborów adaptacyjnych, osoby w średnim i starsze starają się zachować i zachować istniejące wewnętrzne i zewnętrzne struktury oraz że wolą osiągnąć ten cel, wykorzystując ciągłość (tj. stosując znane strategie w znanych im dziedzinach życia). W średniej i późniejszej fazie życia, osoby dorosłe są narysowane przez wagę wcześniejszych doświadczeń, aby wykorzystać ciągłość jako podstawową strategię adaptacyjną do radzenia sobie ze zmianami związanymi z normalnym starzeniem się.